عرض به محضرتان شود که دقیقاً یک ماه تشریف نداشتیم تا در خدمت باشیم. البته ناگفته پیداست که در خدمت شما بودن، توفیقات خاصـّه می خواهد که ما نداشتیم.

در این یک ماهی که بنا به ایجاب موقعیت های مکانی و زمانی، فرصت خدمتگذاری فراهم نیامد، مجالی بدست آمد تا در خویشتن بنگریم و لایه های درونی خودمان را واکاوی کنیم. که البته همه اینها در حد شعار ماند. زیرا نتوانستیم مجوز پزشکی قانونی را جهت انجام امورات فوق الذکر کسب کنیم.

اما حقیقت اینجاست که تا خبر از کم کاری و معضلات فصلی* است، میرآخور هم هست. و الّا رفت تا یکبار خدای ناکرده کسی خطایی بکند تا ما جور جارچی را کشیده و خطای وارده را در بوق و کرنا بکنیم.

ما حصل تفکرات حضرتعالی (خودمان) این شد که زین پس به طور فله ای و نه به صورت مناسبتی به دیگران بند کنیم و مسائل حاشیه ای را هم نبوسیده می گذاریم کنار!

*معضل های فصلی، معضل هایی هستند که به صورت چند ماهه مردم را با خود درگیر می کنند و پس از مدتی جای خود را به معضل جدیدی می دهند. به طور دقیق تر می توان گفت معضل فصلی وجو دارد اما دیده نمی شود. بعد در برهه ای از زمان دیده می شود و دوباره ناپدید می شود اما از بین نمی رود.

میرآخور

یک| از اواخر سال ماضی تا اواسط ماه جاری، خیال می کردیم رئیس دولت علـّیه کلام نافذی دارد که آنچنان وکلای رعیت را در صحن مجلس به سخره گرفت. اما چند روز پیش که وزیر محترم ارتباطات میهمان مستأجران بهارستان بودند، این موضوع به طور کامل مبرهن گشت که همه اجاره نشینان پاستور، از قدرت مانور بالایی در پیچ های تندِ پاسخِ سوال کنندگان برخوردارند.

دلیل ادعایمان علت حضور وزیر مومی الیه در صحن علنی مجلس است. ایشان برای پاسخ به سوال نماینده صاحبان اهالی فلاورجان مبنی بر علت قطعی ارتباطات تلفن همراه و ارسال ناخواسته و به تعداد زیاد پیامک، وارد مجلس شدند. اما وزیر ارجمند در پاسخ به این پرسش از اساس منکر چیزی شد که نمونه بارزش در گوشی همراه نماینده سوال کننده موجود بود.

دو| چندی پیش جهت پیگیری امری، راهی یک نهاد دولتی شدیم. در آغاز به طبقه سوم و روابط عمومی آنجا مراجعه کردیم. از طبقه سوم به طبقه چهارم رفتیم. چون مسئول روابط عمومی در اتاق رئیس منشی شده بود. ایشان ارجاعمان داد به طبقه پنجم. آنجا هم کارمان راه نیافتاد. تا طبقه ششم رفتیم. سپس دوباره برگشتیم به طبقه چهارم. آنجا همان خانم منشی (که مسئول روابط عمومی هم بود) گفت بروید پایین. رفتیم سه. گفتند برو پایین، رفتیم دو. آنجا هم بعد از کلی تحقیق و تفحص و سر و کله زدن با کارمندان همیشه بی اعصاب، کاشف به عمل آمد در آن اداره به چه بزرگی، فقط یک نفر می توانست کار ما را راه بیاندازد، که او هم در اداره نبود!

نتیجه گیری| اساساً نباید هیچ سوالی از هیچ دولت مردی بپرسید. و همین طور از هیچ مردی که خود را دولتی می داند. و همچنین است در باره جماعت نسوان. زیرا کسی پاسخگو نیست و همه شما را خواهند پیچاند. چنانچه ما پیچیده شدیم. آنهم بصورت طبقاتی!

میرآخور

از سال نو و برای سال نو نوشتن کار هر کسی نیست. انسان اول باید خودش نو باشد که بتواند از تازگی و طراوت بنویسد.

اول باید دل تکانی کرده باشد که از خاطرات شیرین خانه تکانی سخن بگوید.

اول باید کینه هایش را در آتش چهارشنبه سوری ریخته باشد، بعد برای سال نو شمع روشن کند.

سالهاست به بهانه سر نزدن به دوستان قدیمی، فراموششان کرده ایم

سالهاست گناهمان را گردن دوستی انداخته ایم که اکنون با او قهریم. فقط به خاطر اینکه به سراغش نرویم

سالهاست به هر 365 روز، می گوییم یک سال و برای نو شدنِ «سال» جشن می گیریم.

حیف که هنوز باور نکرده ایم سال نو برای انسان های نو است. و این دو در کنار یکدیگر معنی پیدا می کنند.

طبق معمول خودمان (میرآخور) را جمع بستیم. وگرنه که شما همه تان گل هستید

سال نو مبارک - میرآخور

چندی پیش در مجلسی نشستیم که یکی از حضار، ادعا می کرد هر موضوعی که مطرح کنند، بصورت موشکافانه در موردش بحث می کند. "ما"ی تازه رسیده هم نه گذاشتیم نه برداشتیم، در باب مضاح گفتیم: «خر!  در مورد خر حرف بزن!» و فکر کردیم طرف چند جمله ای در مورد وضعیت ظاهری خر بیان می کند که مثلاً دُم دارد، گوش هایش دراز است، صدای نکره ای دارد و به حماقت مشهور است، درحالیکه اندیشمند صاحب سبکی ! است و از این دست مسایل... اما انگار طرف واقعاً فوق تخصص خر شناسی اش را از دانشگاه نیوکمپ بارسلونا گرفته! چنان وضعیت فیزیکی و شیمیایی خر را توصیف می کرد که انگار در مورد بوگاتی ویرون گرند اسپورت 16.4 حرف می زد!

جالب اینجاست قبل از شروع صحبتش چند بار خر... خر... کرد تا بالاخره توانست یک جمله بگوید. اما مانند رادیو های قدیمی که هرچه گرم تر می شوند، صدایشان بهتر در می آید، ایشان هم رفته رفته گرم تر می شد و از جنبه های گوناگون راجع به خر بحث می کرد. کسی هم جرأت خاموشی این آدم خرحرف را نداشت. خرحرفی را هم خودش گفت. گفت عده ای چنان زیاده گویی می کنند که به جای پرحرفی، باید گفت خرحرفی می کنند.(از روی مفهوم واژه خر، به معنای بزرگ)

بعد از اتمام سخنرانی آقای خرحرف و ترخیص ما از حضور ایشان، یک نفر که حسابی دلش از ما پر بود، به سراغمان آمد و گفت:« آنقدر در مدح خر! شنیده ام که حیفم می آید نامش را بعنوان فحش نثار تو کنم!! قرار بود این بابا در مورد مسایل اقتصادی حرف بزند، نفهمیدیم تو یکدفعه سر و کله ات از کجا پیدا شد که اینطوری خر دواندی وسط بحث!»

میرآخور

از تمامی کاندیداهای محترم جهت شناسایی و کشف نقاط دور دست شهرستان های حوزه انتخابی مربوطه در طول این یک هفته تبلیـغات علنی سپاسگذاریم و از اینکه گونه جدیدی از انسان را در حومه مناطق مذکور شناسایی کرده و مورد عنایات خاص قرار دادید متشکریم.

احتراماً مستدعی هستیم پس از انتخاب توسط همان گروه جدید الکشف و پیش از راهیابی به صحن مجلس، سبیل های خود را به کوتاه ترین وضع ممکن اصلاح کنید تا مبادا ایادی جریانات وابسته اقدام به چرب نمودن آنها کنند.

همچنین تقاضا داریم به مدت چهار سال از نوشیدن چای و خوردن شیرینی بپرهیزید. چون اولاً باید به فکر سلامتی تان باشید.ثانیاً دیگر در رودربایستیِ گرفتن یا نگرفتن پول چای و شیرینی نخواهید ماند.

در ضمن یا به همه اهالی، شماره موبایلتان را بدهید یا زود به زود به ما سر بزنید تا مشکلاتمان را با شما بازگو کنیم. زیادی هم در راهروهای مجلس رژه نروید و کارهای محیـّر العقول انجام ندهید. چون با این کار سوژه دست عکاسان می دهید و ممکن است تصویر حضرتعالی بعنوان عکس طنز سال، نقل محافل ادبی و هنری شود. که اگر چنین شود ... بالاخره که می بینیمتان!

اگر عقده خود کم بینی دارید، به جای اینکه موقع رأی گیری، جلوی چشم رئیس مجلس ویراژ بدهید تا آخرسر مجبور شود اسمتان را بگوید، یک دور قانون را مرور کنید و پیشنهادات و تذکرات به جا و سازنده بدهید. کم ترین فایده این کار، این است که می توانید فیلم سخنرانی تان را از مجلس بگیرید و برای دوره بعدی در ستاد انتخاباتی تان پخش کنید.

دست آخر مواظب خودتان باشید. با نمایندگان سیگاری معاشرت نکنید. وارد هر کمیسیونی نشوید. هر برگه ای که گذاشتند جلویتان امضا نکنید. الکی دو... دو... نکنید. دروغ نگویید. فحش ندهید. دعوا نکنید. در کارهایی که به شما مربوط نیست دخالت نکنید.سرتان را بیاندازید پایین عین بچه آدم کارتان را بکنید. با عدالت رفتار کنید. خدا را هم فراموش نکنید.

میرآخور