منوی اصلی
میرآخور
بلاگ مستقل طنز اجتماعی
  • گفتم: در رامسر یک تولیدی لباس مدرسه، هنوز البسه سفارشی اش را تحویل نداده

    گفت: تازه آنهایی را هم که تحویل داده، یا اندازه نیست یا کوتاه و بلند است

    گفتم: بعضی از والدین هم مجبور شده اند لباس40.000 تومانی را 57.000 تومان بخرند

    گفت: خوش به حالشان که حداقل لباس دارند. هر روز صدها نفر مقابل این تولیدی تجمع می کنند بلکه لباسشان را تحویل بگیرند.

    گفتم: ظاهراً صاحب تولیدی ادعا کرده به کسی لباس تحویل نمی دهد

    گفت: بد بختی اینجاست که پول مردم را هم پس نمی دهد. ضمناً تهدید هم کرده هر کاری دلتان خواست بکنید!

    گفتم: مردم هم که دیده اند از مسئولین آبی گرم نمی شود، دست به دامان رسانه ها شده اند.

    گفت: کوچکتر ها از بزرگتر ها یاد می گیرند. وقتی طرف میلیاردی اختلاس می کند و آخرش هم می گوید من از جایم تکان نمی خورم، از بقیه چه انتظاری می توان داشت؟!

    گفتم: ولی حداقل یک فایده اش اینست که همین دانش آموزانِ بی لباس، جواب پرسش مهر رئیس جمهور را بهتر می دهند

    گفت: بله، وقتی از اول مهر، تولیدی لباس برایشان شاخ و شانه بکشد، بهتر درک می کنند که منشأ خشونت کجاها می تواند باشد!

    گفتم: مهر، بهار تعلیم و تربیت است. سالی که نکوست، از بهارش پیداست...


    آخرین ویرایش: جمعه 9 مهر 1395 23:40
    ارسال دیدگاه
  • آبگرفتگی معابر باعث تعجب مسئولین شهری شد.

    به گزارش خبرنگار مرکز خبری «واحد»، در پی بارش شدید باران و همچنین آبگرفتگی معابر در شهر های شمالی کشور، علی الخصوص استان مازندران، مسئولین شهری و استانی به شدت حیرت کردند.

    رییس ستاد بحران مدیریت استان مازندران ضمن ابراز تعجب از بارش این حجم از باران گفت: «تا به حال سابقه نداشته در مازندران، آن هم در این فصل، باران ببارد و ما واقعاً غافلگیر شدیم.» وی در ادامه با اشاره به آبگرفتگی معابر استان افزود: «به دلیل اینگه در گذشته در استان مازندارن باران نمی بارید، در حال حاضر هیچگونه زیر ساختی جهت مهار آبهای سطحی و رفع آبگرفتگی معابر موجود نیست. اما امیدواریم بعد از رایزنی ها و انجام تشریفات اداری، مراحل امکان سنجی چگونگی رفع آبگرفتگی معابر و کاهش اثرات منفی نزولات جوی را در اولویت کاری قرار بدهیم.»

    یکی از مسولین هم که خواست نامش فاش بشود، بعد از خروج از جلسه فوری عصر دیروز، درحالیکه آبمیوه پالپ دار را داخل جیب سمت راست و دو عدد موز را در جیب سمت چپ کتش جاسازی می کرد، در پاسخ به این سوال که بعد از این بارش ها و خسارات وارده به منازل مسکونی و زمین های زراعی، تکلیف مردم چه خواهد بود، گفت: «از قدیم گفته اند آب روشنایی است. مردم هم زیاد سخت نگیرند، مال دنیا ارزش این حرفها را ندارد، بروند شکر کنند که همین یک وجب جا برایشان مانده تا شب ها سرشان را زمین بگذارند و بخوابند. که آخر سر همگی باید در یک وجب جا بخوابیم»

    وی ضمن امیدواری دادن به مردم خسارت دیده، از حمایت های معنوی مسئولین خبر داد و افزود: «زمین های کشاورزی که تر و خشک ندارد، خود باغداران هم بالاخره باید به محصولاتشان آب بدهند. امیدواریم تا تابستان سال آینده تمام زمین ها خشک شده باشند. ما هم هرکاری از دستمان بر بیاید انجام می دهیم. اما فعلاً جز دعاکردن، کار دیگری از دستمان بر نمی آید.»


    این مطلب در روزنامه حرف مازندران (95/07/06) منتشر شده است

    آخرین ویرایش: جمعه 9 مهر 1395 23:34
    ارسال دیدگاه
  • رئیس شورای بخش مرکزی ساری از اینکه نارنگی ژاپنی از باغدار کیلویی 800 تومان خریداری می شود ولی در تهران تا کیلویی 12.000 تومان هم به فروش می رسد، ابراز ناراحتی کرده و حتی از دلالان میوه و تره بار هم گله مند شده که چرا چنین است و چنان است و نارنگی ژاپنی در تهران گران است.

    لذا بنده برای تسلی خاطر این عزیز دل، ابتدا ایشان را به تماشای نیمه پر لیوان و سپس به خواندن راهکارهای نابی دعوت می کنم که شخصاً به جهت فرصت سازی از این پدیده نادر ارائه خواهم داد:

    1-     قیمت های فروش نارنگی ژاپنی را در تهران بالاتر از اینی که هست ببریم و حتی الامکان قیمت های خرید از باغدار را پایین تر بیاوریم تا تهرانی ها ترغیب شوند به جای خرید نارنگی ژاپنی از میادین میوه و تره بار تهران، مستقیم بیایند از باغداران خودمان بخرند.

    این کار علاوه بر اینکه باعث حذف واسطه ها می شود، موجب رونق صنعت گردشگری استان مازندران نیز می شود. ضمناً باعث می شود در کنار نارنگی ژاپنی اصل ساری، محصولات دیگری مانند پرتقال تامسون اصل مازندران، خربزه مشهدی اصل بابلسر و دوغ آبعلی اصل هراز یا هر محصول دیگری که در هیچ جای دنیا پیدا نمی شود و اگر بشود تقلبی است، چون اصلش در نزد ما محفوظ است را، به تهرانی هایی که می آیند نارنگی ژاپنی بخرند، فروخت.

    2-     از دولت محترم بخواهیم تا به باغداران عزیز نفری یک دستگاه خاور یا حداقل نیسان آبی بدهد. تا خودشان نارنگی ژاپنی هایشان را ببرند تهران، یا هرجایی که دلشان خواست و کیلویی 12.000 تومان (بلکه بیشتر) بفروشند و پولش را بزنند به بدن.

    آخرین ویرایش: دوشنبه 5 مهر 1395 15:25
    ارسال دیدگاه
  • من اگر خودم را بیست و هفت مرتبه در تجن غرق کنم باز هم کم است. دیگر برایم آبرویی نمانده. نمی توانم سَرم را بالا بگیرم. اصلاً نمی توانم بروم مسافرت؛ چون خجالت می کشم بگویم من از مازندران آمده ام. برای اینکه مازندران دیگر به عطر بهارنارنج و پرتقال تامسون و نارنگی ژاپنی شناخته نمی شود. جدیداً همه می گویند: «مازندران، همان جایی که زباله هایشان را دیگران برایشان جمع می کنند؟!»

    خب آبروی آدم می رود دیگر. مگر خودمان اینجوری (این قسمت تصویری است!!) هستیم که یک عده از دوستداران محیط زیست از اراک و تهران راه بیافتند، بیایند زباله های ما را پاکسازی کنند؟ تازه آنهم نه فقط یک جا؛ هم پارک جنگلی شهید زارع ساری را پاکسازی کرده اند، هم رفته اند نور، پارک جنگلی سیسنگان را از زباله هایی که «ما» تولید کرده ایم پاکسازی کرده اند.

    آخرین ویرایش: دوشنبه 5 مهر 1395 09:55
    ارسال دیدگاه
  • اصولاً یک عده ای که تعدادشان کم هم نیست، اعتقادی به اول و آخر سال ندارند و یکهو کار را تعطیل می کنند. چه سال شمسی باشد، چه سال تحصیلی. برای همین یکی از افتخارات هر دانش آموز یا دانشجویی، اینست که اول مهر مدرسه نرفته باشد (البته نا گفته نماند از مواردی که برخی دبیران و اساتید هم از آن خرسند و سرحال می شوند نیز، همین است!). بنده به شخصه حاضر بودم تمام کِیف و حال چهار ماه تعطیلی، با احتساب خرداد، را بدهم ولی اول مهر مدرسه نروم. تمامش البته کمی اغراق آمیز است، ولی لااقل نصفش را می دادم!

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 5 آبان 1395 18:04
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 5 ... 2 3 4 5
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات